FNV SPOOR

UNIEKE NIEUWE CAO
BIJ PRORAIL

Tekst Ronald de Kreij Beeld Jan Lankveld

Ebbo Kraan: ‘Blij dat ProRail alsnog heeft gekozen voor waardering van de medewerkers’

FNV Spoor heeft bij ProRail een unieke nieuwe cao afgesproken. Kern daarvan is dat iedereen er minimaal 160 euro per maand op vooruit gaat. Dit betekent dat de salarissen van de medewerkers in de lagere loonschalen in procenten meer vooruit gaan dan degenen in de hogere loonschalen.

Het is eigenlijk heel simpel: 1 procent van 200 euro is twee keer meer dan 1 procent van 100 euro. Dus een vast percentage als loonsverhoging afspreken, pakt in euro’s uitgedrukt gunstiger uit voor hogere dan voor lagere inkomens. Eerlijker zou het zijn een vast bedrag af te spreken dat iedereen erbij krijgt. Alleen willen werkgevers hier vaak niet aan, want dat zou de lagere loonschalen omhoog brengen. Zo hebben ze meer al dan niet terechte argumenten.

FNV Spoor heeft in de nieuwe cao voor ProRail een mooie middenweg afgesproken. Namelijk een procentuele loonstijging (3,5 procent gerekend over een jaar), maar met een ondergrens van minimaal 160 euro per maand voor iedereen vanaf 1 januari 2020. Voor wie zoveel verdient dat de procentuele stijging zich vertaalt in meer dan die 160 euro per maand, blijft het bij de afgesproken 3,5 procent. Maar voor de lagere loonschalen kan de afgesproken ondergrens een loonstijging betekenen van 4,5 tot wel 6 of 7 procent.

LANG TRAJECT

FNV Spoor heeft de nieuwe cao niet cadeau gekregen. De onderhandelingen met ProRail liepen al sinds maart 2019 en twee keer eerder gingen de vakbonden CNV en VHS en hun achterbannen akkoord met mindere afspraken. De leden van FNV Spoor stemden de beide opeenvolgende onderhandelingsresultaten echter met een overweldigende meerderheid weg. En beide keren daarna keerde de FNV-delegatie vol vertrouwen terug naar de cao-onderhandelingstafel (zie ook het interview met vertrekkend FNV Spoor-bestuurder Jacqueline Lohle elders in dit blad).

‘Het was een lang traject’, blikt treindienstleider Ebbo Kraan terug op het bijna tien maanden durende overleg dat hij als FNV-kaderlid bijwoonde. ‘We begonnen zoals gebruikelijk met voorzichtig vooroverleg om te peilen waar we als cao-partijen stonden. Maar de werkgever bleef vaag. Eenmaal aan de onderhandelingstafel bleek ProRail vooral aan te sturen op verslechteringen. De geboden 1,5 procent loonsverhoging bijvoorbeeld was minder dan de inflatie. Daarnaast moest het personeel breder inzetbaar worden, wat onder meer een versobering zou betekenen van de ontziemaatregelen voor ouderen. Denk aan zaken als de seniorendagen, vrijstelling van nachtdiensten, extra compensatie-uren en zo nog wat meer. Dat wilden wij natuurlijk niet. Wat we wél wilden was financieel écht een stap vooruit zetten, afspraken over de aanpak van werkdruk, een betere naleving van de arbeids- en rusttijden, en niét morrelen aan bestaande regelingen.’

SPANNEND

Echt spannend werd het nadat CNV en VHS zoals gezegd twee keer wél maar FNV Spoor twee keer niét had ingestemd met de tussentijdse onderhandelingsakkoorden. Waarbij moet worden aangetekend dat deze laatste partij van de drie veruit de meeste vakbondsleden heeft bij ProRail, en bovendien openlijk zinspeelde op acties.

‘De grote vraag was wat ProRail zou gaan doen’, aldus Kraan. ‘Zou de directie het aandurven om met de twee andere bonden een akkoord af te sluiten – wat formeel had gekund – of zou er toch nog verder overlegd worden met de FNV er bij? Het werd dit laatste. Daar ben ik persoonlijk erg blij mee. ProRail heeft hiermee laten zien alsnog te kiezen voor waardering van de medewerkers. Dat geeft mij een goed gevoel over mijn werkgever.’

Wat het eindresultaat in salariëring heeft opgeleverd is hierboven al vermeld. Maar er is meer. Ook voor de toeslagen is een verhoging afgesproken, en wel van 10 procent. Voorts wordt er gewerkt aan een substantiële vermindering van de werkdruk, en de voorgestelde verslechteringen van de ontziemaatregelen heeft de werkgever ingeslikt. Dit laatste vertaalt zich niet als een aparte afspraak in de cao, en is als zodanig dus ook niet zichtbaar, maar is zeker wel óók een winstpunt. Kraan, tot slot: ‘We hebben geprobeerd een zo goed mogelijk plaatje voor zo veel mogelijk mensen en van alle leeftijden te realiseren. Ik denk dat we daar goed in geslaagd zijn. Al met al is dat verschrikkelijk lange cao-traject in ieder geval wat mij betreft geëindigd in een positieve sfeer.’

Deel deze pagina