POLITIEKE WENSEN - 3

ZUIDERZEELIJN WEER OP DE AGENDA

Tekst Ronald de Kreij Beeld Doon van de Ven

‘MEER AANDACHT VOOR HET MENSELIJK KAPITAAL’

Geef Judith Staalman vandaag de zeggenschap, dan staat morgen de aanleg van de Zuiderzeelijn weer op de politieke agenda. En andere nieuwe verbindingslijnen, zoals de Nedersaksenlijn. En goedkopere treinkaartjes. En aandacht voor de menselijke maat. Enfin, ze heeft zo haar wensenlijstje.

Op 17 maart aanstaande vinden in Nederland parlementsverkiezingen plaats. Stel dat jij in de Tweede Kamer zou worden gekozen, wat zou jij dan als politicus veranderen ten gunste van jouw werk nu? We vroegen het diverse leden van FNV Spoor.

Voor Judith Staalman, dienstindeler bij NS, is de politiek geen onbekend terrein. Ze was eerder fractieassistente in de gemeenteraad van Almere, Statenlid in de Provinciale Staten van Flevoland, en nu, sinds ze naar buiten die provincie is verhuisd, actief als ondersteuner bij een lokale politieke partij in haar gemeente.

‘Als politicus heb je zeggenschap’, vertelt ze. ‘Je kan dingen initiëren, persoonlijk of als politieke partij. In de landelijke politiek is dat niet anders. Het gaat er om dat je een meerderheid weet te smeden.’

Mocht Judith ooit nog eens een meerderheid in de landelijke politiek bijeen kunnen brengen, dan weet ze het wel. ‘In Almere heb ik me intensief bemoeid met de Zuiderzeelijn. Die zou ik als landelijk politicus zeker weer op de agenda zetten. Evenals andere verbindingslijnen in de periferie. Het maakt me niet uit wie op die lijnen gaat rijden, al heb ik een voorkeur voor NS. Maar een commerciële vervoerder mag ook, mits er maar goed wordt samengewerkt met de andere vervoerders, de arbeidsvoorwaarden van de werknemers en de inzet van het personeel minimaal op het niveau van NS zijn, en de menselijke maat voorrang krijgt. Om meer mensen te trekken, zou ik het treinreizen goedkoper maken. Zeker de reizen naar het buitenland, om zo te kunnen concurreren met het vliegverkeer. En laten we eerlijk zijn: treinreizen naar het buitenland zijn toch de allermooiste reizen?’

Hiermee is het wensenlijstje van Judith nog niet ten einde. ‘Ik zou het comfort op de treinstations verbeteren. Vooral op de kleinere stations. Zodat de mensen beschermd tegen weer en wind kunnen staan of zitten. Een kop koffie kunnen kopen, of een broodje. Er moet sowieso meer reuring op de stations komen. Dat bevordert ook de sociale veiligheid. Dit houdt tevens in dat er meer servicepersoneel nodig is. Dat is ook nog een punt: de spoorbedrijven zouden meer aandacht moeten hebben voor hun menselijk kapitaal. Zeker in deze tijd van de almaar oprukkende digitalisering.’

'ZEKER DE TREINREIZEN NAAR HET BUITENLAND MOETEN GOEDKOPER'

Deel deze pagina