VOORWOORD

BELEID EN WERKELIJKHEID

Met de parlementsverkiezingen in aantocht houdt Roos Rahimi de begrippen meerderheid, beleid en werkelijkheid nog maar eens kritisch tegen het licht. Misschien om van te leren?

De oorsprong van Nederland ligt in tegenstelling tot bijvoorbeeld Frankrijk niet in staken, maar in polderen. Fransen zien het als hun basisrecht om te staken. Nederlanders willen best een staking ondersteunen, maar liefst niet beginnen. Het mag alleen de mensen treffen om wie het gaat en voor de rest mag niemand er last van hebben. Dat komt omdat er in Nederland veel nuchtere mensen wonen.

Ook als het gaat om beleid zijn wij vrij nuchter. We hebben overal een mening over, maar uiteindelijk accepteren we het beleid zoals het bepaald wordt. We leven immers in een democratie waar de meerderheid de regels bepaalt.

REFERENDUM: JA ÉN NEE

Dit wetende kan ik me nog steeds erg verbazen over het feit dat diezelfde Nederlanders zo nu en dan helemaal in de ban kunnen raken van een casus, zoals een bijstandsgerechtigde die boodschappen krijgt van haar moeder en daarom haar uitkering moet terugbetalen.

Wat ik mij dan afvraag is of wij tegen de regels zijn die deze mensen in zulke situaties brengen. Of beschouwen wij deze individuen als een uitzondering? Waarom komen wij in actie zodra beleid en regels een gezicht krijgen?

Ik weet zeker dat als er een referendum over deze casus wordt gehouden, een grote meerderheid van mening is dat helpen mag en deze dame dus geen boete moet krijgen. Wordt er daarentegen een referendum gehouden onder dezelfde Nederlanders met de vraag of mensen in de bijstand financieel geholpen mogen worden door familieleden, dan had een meerderheid waarschijnlijk nee gezegd. Want wij hebben als meerderheid toch voor partijen gekozen die deze regels goedgekeurd hebben en nu ook handhaven?

EEN STEM UIT ONVREDE

Het is ironisch dat we niet inzien dat een stem die wij enkel als een signaal van onvrede uitbrengen – omdat we onze baan verloren hebben of geen goede zorg krijgen – een partij aan de macht kan brengen die het lot van tientallen, honderden, duizenden of miljoenen mensen kan bepalen. Zonder dat dit überhaupt ooit onze bedoeling is geweest. Een meerderheid is niets meer of minder dan een groep individuen die op basis van verschillende belangen dezelfde keuze maken.

Vrije keuze, best individu, is een groot goed waar de mensheid een hoge prijs voor heeft betaald. Als ik het voor het zeggen had zou ik alle partijprogramma’s en stemwijzers omschrijven naar situaties uit het dagelijkse leven die individuen treffen. Wellicht beseffen de mensen dan hoe bepalend ze zijn voor hun omgeving.

Of zoals Yuval Noah Harari in zijn voorwoord bij zijn boek '21 lessen voor de 21ste eeuw' stelt: 'Als er besloten wordt over de toekomst van de mensheid zonder dat jij erbij bent, omdat jij het te druk had met het voeden en kleden van je kinderen, dan zullen jij en zij de consequenties van die beslissingen niet ontlopen. Dat is heel oneerlijk, maar wie zei dat de geschiedenis eerlijk was?'

Roos Rahimi Bestuurder FNV Spoor

Deel deze pagina