OC OOST

‘OC HEEFT NAUWELIJKS TIJD OM NIETS TE DOEN’

Tekst Ronald de Kreij Beeld Doon van de Ven

William Berendsen: ‘Elke standplaats heeft wel wat.’

‘Vroeger had je als medewerker bij NS nog een naam. Nu ben je een nummer. Het draait alleen maar om cijfers. Dat moet anders. De menselijke maat moet terug. Als onderdeelscommissie zijn we daar scherp op.’ Aldus William Berendsen, de nummer 1 op de FNV-kieslijst voor de OC Regio Oost.

William kent de medezeggenschap en de mogelijkheden die dit biedt goed. Momenteel vult deze hoofdconducteur twee dagen van zijn werkwerk in als secretaris van de Onderdeelscommissie Regio Oost.

‘Een van onze belangrijkste taken is er voor te zorgen dat alle medewerkers gezond de eindstreep kunnen halen. Bijvoorbeeld door het mogelijk te maken dat ze in hun voorkeursroosters kunnen blijven werken. Dat zorgt voor een betere balans tussen werk en privé, en daar voelt iedereen zich prettig bij. Die ruimte is er gelukkig ook. Maar we moeten wel een vinger aan de pols blijven houden.’

KRAPPE BEZETTING

Het is bekend dat de belangrijkste taak van een OC ligt op het vlak van de roosters en de vakantie- en verlofregelingen. ‘Dat gaat gelukkig goed bij ons’, aldus William. ‘Al denk ik wel dat we drukke tijden tegemoet gaan nu NS het aantal ritten met dubbele stellen weer gaat opschalen naar bijna 100 procent. Dan wordt het krap met het personeel. Want we zitten nu eenmaal krap qua bezetting. En dat wordt er niet beter op. We hebben als 'oude' OC al lopen brainstormen over wat te doen, maar de nieuwe OC zal er uiteindelijk mee aan de slag moeten. Ik ben benieuwd wat NS besluit te gaan doen. Mogelijk maar één HC op acht bakken? Of diensten zo aanpassen dat rijdend personeel inspringt bij naastgelegen regio’s en daar met een 'c-tje' – een controlerende taak – naartoe en terug reist? We gaan het zien.’

VEEL ONVREDE

De rol van de OC is op dit moment heel belangrijk, vindt William. ‘Er heerst veel onvrede op de werkvloer. Dat nemen wij mee naar de MSO. In ons overleg krijgen we veel gedaan, maar helaas niet altijd alles. Dan moeten we nee verkopen aan onze collega’s, hoe lastig dat ook is.’

Wat voor problemen spelen er zoal? ‘Van alles’, zegt hij. ‘In Nijmegen bijvoorbeeld ligt de personeelsparkeerplaats achter het station. Het personeel moet van daar door een tunneltje en vervolgens helemaal om het station naar de ingang lopen. Dat is geen leuke wandeling. Dat tunneltje is donker en een verzamelplek voor zwervers en verslaafden. Daar lopen voelt heel onveilig. Daar vragen we dus aandacht voor. Op dit moment is die tunnel op proef voor zes maanden gesloten en er wordt gezocht naar een andere parkeerplaats.’

Zo’n soortgelijke zoektocht vindt nu ook in Arnhem plaats, maar dan voor de fietsen van het personeel. ‘Op de huidige plek worden veel fietsen en accu’s van elektrische fietsen gestolen. Dat hebben wij bij de MSO aangekaart. Zo heeft elke standplaats wel wat. Duitse drugsrunners en -dealers in en rond station Enschede bijvoorbeeld. We hebben als OC nauwelijks tijd om niets te doen.’

‘WE MOETEN ALTIJD EEN VINGER AAN DE POLS BLIJVEN HOUDEN’

Deel deze pagina