OC SERVICE

‘ZONDER ACHTERBAN KAN IK NIETS’

Tekst Ronald de Kreij Beeld Doon van de Ven

‘VAN DE REORGANISATIE TOT KOELVESTEN, DE ONDERWERPEN WAAR WIJ ONS MEE BEZIG HOUDEN ZIJN HEEL DIVERS’

Een nieuwe ster aan het firmament: Chiara Martorino, servicemedewerkster en procesleider perron in Deventer en nummer 2 op de FNV-kieslijst voor de OC Service & Stations. ‘Ik heb me kandidaat gesteld omdat ik het belangrijk vind dat er ook iemand uit het oosten van het land in onze onderdeelscommissie zit.’

Ze is in het diepe gesprongen, vindt ze. ‘Ik had geen enkele ervaring met de medezeggenschap, maar ben toch gevraagd. En ik heb ja gezegd. Uiteraard wel na me eerst goed georiënteerd te hebben. Maar ik was er al snel uit dat ik het wilde. Vooral ook om binnen de onderdeelscommissie (OC) een stem uit het oosten te laten horen.’

Ze zit nu een paar maanden in de OC. ‘Er waren vacatures ontstaan, omdat collega’s in verband met de reorganisatie gebruik hebben gemaakt van de vertrekregeling. Aanvankelijk zou mijn standplaats, Deventer, volledig 'gesloten' worden. Dus helemaal geen servicemedewerkers meer. Maar dat is van tafel: Deventer blijft open. Omdat het een belangrijk knooppunt is. Maar het aantal servicemedewerkers wordt wel verkleind. Volgens de laatste plannen van NS krijgen we 7,8 fte terug voor ambulante diensten.’

JONG EN VERNIEUWEND

Ondanks haar gebrek aan ervaring is Chiara niet bang dat het OC-werk haar mogelijk nog eens boven het hoofd zal groeien. ‘Ach, ik ben jong – 32 – en hoop vernieuwend te zijn, dan komt het wel goed. Maar het is wel druk, en dat zal het voorlopig ook nog wel blijven. Zeker met het oog op de aangekondigde reorganisatie van ons bedrijfsonderdeel. Het overleg daarover speelt vooral op OR-niveau, maar wij als OC zijn er ook druk mee. Wat betekent dit voor de roosters bijvoorbeeld, voor de rode streep, hoe kunnen de werkzaamheden straks het beste worden verdeeld? En hoe om te gaan met de mensen die overgeplaatst moeten worden?’

‘Er is altijd OC-werk te doen’, vervolgt ze. ‘De onderwerpen waar wij ons mee bezig houden zijn heel divers. Recent nog hebben we ons bijvoorbeeld beziggehouden met de koelvesten. Maar die mochten de medewerkers van de wal niet aan. Dat is natuurlijk raar, dus dat hebben we aangekaart bij ons bestuurder.’

ANDERE BOND

Chiara is al haar hele werkzame leven lid van een vakbond. ‘Toen ik hier veertien jaar geleden in dienst kwam, zei een collega: “Word lid van een bond. Maakt niet uit welke, als je maar lid bent.” Dat heb ik gedaan. Vervolgens heb ik tien jaar lang die bond, een andere dan de FNV, niet nodig gehad. Tot dat op een gegeven moment wel nodig werd. Maar toen liet die andere bond het toch een beetje afweten. Daarom ben ik drie jaar geleden overgestapt naar FNV Spoor. Dat voelt toch prettiger. Ik voel me meer gesteund.’

Een dergelijke steun wil zij nu ook zijn voor haar collega’s. ‘Ik ben deels vrijgemaakt voor het OC-werk, maar ik blijf binnen mijn aanstelling van 32 uur zeker twee dagen per week gewoon op de werkvloer actief. Ik wil weten wat er speelt. Daarvoor moet ik in gesprek blijven met mijn collega’s. En zij moeten het gevoel krijgen dat ze ook daadwerkelijk worden gehoord. Ik zal trouwens wel moéten luisteren, want zonder achterban kan ik niets.’

Chiara Martorino: ‘Er is altijd OC-werk te doen.’

Deel deze pagina