KIM BAUDEWIJNS

NIEUWE SPOORBESTUURDER

Tekst Ronald de Kreij Beeld Doon van de Ven

‘IK NEEM MIJN EIGEN ERVARING ALS KADERLID MEE’

Het team van FNV Spoor heeft een nieuwe bestuurder. Kim Baudewijns heeft het pakket overgenomen van Roos Rahimi, die een nieuwe functie heeft gevonden als FNV-bestuurder voor Schiphol. Kim, aan het eind van het interview op de vraag of ze tot slot nog iets kwijt wil: ‘Ik heb er zin in!’.

Zeg zorg, en je vat zo’n beetje het belangrijkste onderdeel uit Kim Baudewijns privé netwerk in één woord samen. Haar man werk in de zorg, haar vader, haar moeder, haar zusje en veel vrienden en vriendinnen ook. Zelf is Kim opgeleid als fysiotherapeut, maar ze maakte de overstap naar de gehandicaptenzorg omdat ze een baan zocht met meer diepgang.

En nu is Kim (41, man en drie kinderen van 9, 5 en 3) dus vakbondsbestuurder. Niet eens in de zorg, maar bij het spoor. Vreemde overstap? Ja, zo op het eerste gezicht misschien wel, maar anders beschouwd ook weer niet. ‘Mijn vader is zo’n echt ouderwets vakbondskaderlid’, vertelt ze. ‘De bond en vakbondswerk was bij ons thuis dan ook altijd al de normaalste zaak van de wereld. Ik ben er van jongs af aan mee opgegroeid. Toen ik zelf ging werken lag het daarom voor de hand dat ik direct vakbondslid werd. En aansluitend kaderlid om me actief voor de bond te kunnen inspannen.’

VERANTWOORDELIJKHEID BIJ WERKVLOER

‘Ik hou van vakbondswerk’, zegt Kim. ‘Op een gegeven moment bedacht ik me daarom: wat ik als werknemer op de werkvloer doe, kan ik misschien ook bij de bond zelf doen. Toen heb ik bij de FNV gesolliciteerd. Ik ben aangenomen, en voel me hier werkelijk als een vis in het water.’

Die sollicitatie is inmiddels overigens al ruim drie jaar geleden. Ze begon bij de Voor14-campagne, die op dat moment heel kleinschalig werd opgestart. En nu staat ze in de startblokken om bij het spoor te beginnen.

Heeft ze een speciale band met het spoor? ‘Nou, vooropgesteld, het is een totaal andere wereld dan de zorg. Tenminste, dat dacht ik. Maar nu ik met diverse kaderleden heb gesproken, blijken de medewerkers uit beide sectoren veelal de zelfde intenties te hebben. Namelijk een bijdrage leveren aan de maatschappij en mensen helpen.’

‘Qua werkinhoud zijn het spoor en de zorg totaal anders’, vervolgt ze. ‘Maar qua motivatie van de mensen zie ik veel gelijkenissen. En er zijn meer overeenkomsten. Ik vond dat de zorg achterliep bij bepaalde maatschappelijke ontwikkelingen, bijvoorbeeld waar het gaat om zoiets als managementstijl. Veel organisaties maken steeds meer gebruikt van de kracht en expertise van de werkvloer. En durven ook de verantwoordelijkheid voor het nemen van beslissingen daar neer te leggen waar de expertise zit. Daarin liep de zorg achter, maar het gebeurde uiteindelijk wel. Heel voorzichtig en in heel kleine stapjes. Nu zie ik dat NS in mijn beleving zelfs achterloopt bij de zorg. NS komt heel top-down op mij over.’

Hoe in dit laatste verandering te brengen? ‘Dat weet ik nog niet’, luidt haar antwoord. ‘Maar dat beslis ik ook niet zelf. Wat we ook gaan doen, het gebeurt in ieder geval in overleg met mijn kaderleden.’

MENSENMENS

Kims werkpakket bevat de NS-onderdelen Instandhouding, Service Stations en Veiligheid & Service. Een stevig pakket. ‘Zeker’, reageert ze, ‘maar daar schrik ik echt niet van hoor. Ik moet me alleen nog inwerken en de onderdelen werkinhoudelijk leren kennen. Daarom reis ik de diverse onderhoudsbedrijven en andere NS-onderdelen af om te praten met de kaderleden, kennis met hen te maken en van hen te leren.’

Ze weet inmiddels dat de FNV-kaderleden bij het spoor gedreven kaderleden zijn, die zich niet zomaar met een kluitje in het riet laten sturen. ‘Daar schrik ik ook al niet van, hoor. Ik ben tenslotte zelf ook heel lang een betrokken kaderlid geweest. Daardoor weet ik waar bepaalde gevoelens vandaan komen. Daar moet je vervolgens als vakbondsbestuurder aandacht aan besteden.’

Problemen zal dit laatste haar naar eigen verwachting niet opleveren. ‘Ik ben een mensenmens. Want anders werk je ook niet zo lang in de zorg. En nogmaals: een van de belangrijkste dingen die ik meeneem is mijn eigen ervaring als kaderlid.’

KIM BAUDEWIJNS: ‘IK BEN EEN MENSENMENS’

Deel deze pagina